Het is weer tijd voor de jaarlijkse Dutch Mini Rally. Een waar feest om weer mee te mogen rijden met onze Mini Cooper Innocenti (aka Inno). Dit jaar is de bestemming Wales.
Deze keer vertrekken we vanuit Europoort naar Hull met de boot en rijden van daar naar Peckforton Castle voor de lunch en de briefing voor de eerste dag.
Na de lunch begint de rally pas echt. Het weer is typisch Engels en de wiswassers werken weer overuren! Bij een driehoekje denken we in eerste instantie dat een bewoner de Mini’s langs zijn huis irritant vindt en daarom de weg heeft geblokkeerd, maar het blijkt dat de schapen naar een andere wei worden gedirigeerd met behulp van hond en quad!
Bij aankomst bij het schitterende Lake Vyrnwy Hotel parkeren we de auto en Eric ziet dat de Inno olie lekt. Dus maar een zeiltje er onder om de olie op te vangen. Helaas blijkt dat er wel wat veel olie uit komt en van de fantastische manager Anthony mogen Tom en Henk (de super sleutelaars van Ben van Leeuwen) gebruik maken van de kennel om een beetje droog te kunnen sleutelen.
Bij de lunch locatie blikt dat er meer dan 1,5 liter uit gelekt. Het lijkt te gaan om een lekkende oliekeerring van de krukas. Het voorstel is om nu olie bij te vullen en morgen tijdens de lunch te kijken hoeveel er uit is gelekt en dan eventueel terug te rijden naar het hotel zodat Tom en Henk er een nieuwe ring in kunnen zetten, een grote klus die 4 tot 6 uur kost.
Zoals gewoonlijk ben ik weer vroeg wakker en ondanks het miezer weer loop ik een rondje bij het hotel. Het uitzicht is schitterend!!
Na het ontbijt gaan we voorzichtig weer rijden. We komen verschillende Mini’s tegen en ook op de weg zijn diverse hekken die open en dicht gedaan moeten worden. En we komen een Mini tegen die uit moest wijken voor een grote vrachtwagen en daardoor vast was komen te zittn in de drassige berm. Met wat mannen was de auto weer zo op de weg geduwd.
Voor de lunch heeft Eric beide tanks vol getankt bij het naast gelegen Shell station. Nadat de andere deelnemers zijn vertrokken, rijden wij terug naar het hotel. Maar na 1 km begint de Inno rare geluiden te maken en iets verder een grote plof en een rook pluim uit de uitlaat en hij doet niet meer!! Ik vraag aan Eric of hij per ongeluk misschien diesel heeft getankt ipv benzine. Hij kijkt voor de zekerheid het bonnetje na, maar daar staat 42 liter V-Power, dus dat is goed. We staan stil op een drukke weg. Een paar honderd meter verderop is een oprit van een huis. Met z’n tweetjes duwen de de auto de berg op naar de oprit en bellen Tom en Henk.
We vertellen dat we net hebben getankt en de jongens kijken alles na. De bougies vonken, er is compressie en nog wat technische termen worden er gebruikt en van alles wordt losgeschroefd en nagekeken. Uit eindelijk start de auto wel met de choke uitgetrokken, maar een rookwolken niet normaal. En dan ruiken de jongens Diesel!! Er bestaat dus ook V-Power Diesel!!
We duwen de auto met de neus terug naar beneden en rollen zonder motor naar het lunch restaurant. We halen het net!
Tom heeft niet genoeg lege jerry cans om de 40 liter diesel in op te slaan. Bij het tankstation bieden ze wel als optie aan om een bedrijf in te schakelen om de diesel te verwijderen en af te voeren voor £500! Dat is wel heel prijzig dus koopt Eric 2 kleine jerrycans voor £20.
De grootste tank wordt afgesloten en de kleine tank wordt de diesel eruit gehaald en weer gevuld met E5 benzine. Op de parkeerplaats staan een oudere Golf diesel en Eric klopt op de ruit en biedt de dame gratis diesel aan die hij vervolgens in haar tank gooit. De resterende diesel zit nog in de afgesloten tank.
De auto wordt weer gestart en na heel veel rook en gepruttel begint de motor weer lekker te lopen. We kunnen gelukkig terug rijden naar het hotel en hopelijk kunnen Tom en Henk morgen het olie lek maken.
Het lijkt dat het weer de komende dag beter gaat worden. Vanuit onze hotel kamer hebben we een schitterend uitzicht over het water reservoir Lake Vyrnwy. Met het uur veranderd het uitzicht, allemaal schitterend.
Vandaag gaan ze sleutelen aan de Inno. Omdat we toch voorlopig niet kunnen rijden, kan ik andere deelnemers fotograferen als ze weg rijden.
De manager Anthony kan wel wat diesel gebruiken dus iedereen blij. Als ik hem vraag of er een kortere route dan over de weg is naar de dam, nodigt hij mij uit om mij naar beneden aan de dam te brengen en mij na een uurtje weer op te halen aan de andere kant van de brug.
Hij verteld over de aanleg, de bruine forel en nog veel meer over de dam, het reservoir en de omgeving.
Anthony laat me ook de Reuzenhand van Vyrnwy zien.
Deze 124 jaar oude Douglas spar was 60 meter hoog, groter dan een gebouw van 20 verdiepingen werd ooit beschouwd als de hoogste van het Verenigd Koninkrijk. Het werd beschadigd door een storm en was voorbestemd om te worden omgehakt. In plaats daarvan vond kettingzaagkunstenaar Simon O’Rourke een betere oplossing om de laatste poging van de boom om de hemel te bereiken te symboliseren, waarbij de 15 meter hoge stronk, het enige dat nog overeind stond, werd getransformeerd in een sculptuur van een gigantische hand.
Anthony heeft ook geregeld dat we de brug en de garage van het Estate mogen gebruiken voor de reparatie van de Inno. Geweldig geregeld en duizend maal dank aan Anthony en zijn medewerkers!
En ondertussen rijdt er een auto van Google foto’s te maken en volgens de chauffeur zijn de beelden over 3 maanden op googlemaps te zien.
We rijden met een opgeknapte Inno met een nieuwe keerring naar het Metropole Hotel in Llandrindod Wells waar we in 2017 ook al eens gelogeerd hebben met de DMR. Onderweg krijg van Eric een bosje Bluebells aangeboden.
Het weer is de volgende dag nog niet helemaal droog, maar we genieten van het rijden en het gezelschap van alle DMR gangers. De lunch locatie is ook weer prima en onderweg komen we nog langs het Pontsticill Reservoir waar net in de verte een stoomtrein langs komt. (Nee, het is niet een diesel rokende Inno).
Dan is het alweer de laatste dag. Wat gaat de tijd toch snel als je het fijn hebt. We rijden tot de late lunch nog rally, een boekwerk met nog 11 kaarten. We doen in de veteranen klasse mee omdat we voor het spelletje rijden en niet voor een klassering. Met 1,5 dag niet rijden hebben we wel de meeste strafpunten verzameld.
Na de lunch gaan is het in principe 3,5 uur rijden naar de ferry haven van Harwich, maar de Engelse hebben een vrije dag en er staan overal files. We doen er ruim 5 uur over maar we hebben tijd genoeg. In de haven komen we nog stukken vliegtuig tegen, aan de kleur te zien van Easyjet.
De prijsuitreiking op de boot is voor mij net wat te laat en de volgende morgen genieten we van een lekker lente zonnetje en nemen afscheid van elkaar. Het feest is jammer genoeg weer voorbij.
Het is weer voorbij. Ondanks de mechanische pech met de Inno hebben we weer vol op genoten en het is jammer dat het er al weer op zit. We hebben genoten van alles en iedereen. Deze rally is niet alleen een rally maar een groot feest met onze Mini familie!
Het is ongelooflijk wat een werk de organisatie heeft gehad dit jaar met het mogelijk maken van deze rally. De tegenslagen waren niet gering en het is onbeschrijflijk knap wat jullie samen hebben neergezet. Hulde aan de organisatie en het bestuur van de DMR en we hopen er volgend jaar weer bij te zijn!