De laatste dagen blijven we in Sanur. Hier is het al veel drukker dan in het rustige noorden van Bali. Onze hotel kamer ligt pal aan het zwembad, erg handig om af en toe een verfrissing (lees Bintang) te halen.

Brenda moet eerder terug en daarom vieren we Eric’s 60ste verjaardag alvast twee dagen eerder. We gaan lekker eten bij Massimo, een aanrader als je in Sanur bent. Op Eric’s verjaardag zelf doen we rustig aan en luieren die dag bij het zwembad.

De laatste dag willen we nog wat bekijken en Tara regelt twee scooters. We gaan eerst naar Tanah Lot en daarna naar Kuta.

De reis begint al goed maar niet heus. Het verkeer is hier veel drukker dan in het noorden van Bali en overal krioelt het van de scooters die links en rechts auto etc. inhalen. Na een stoplicht worden we terug gefloten door een stel politie agenten. We hadden verkeerd voorgesorteerd en ze wilden onze rijbewijzen zien. Eric had zijn rijbewijs niet bij zich en een van de agenten toverde een voorbeeld van een Nederlands internationaal rijbewijs tevoorschijn op zijn Blackberry! Eric klept in het Indonesisch met de agenten, maar ze willen geld zien.

Nergens staan er echt wegwijzers en op de kaart die we bij ons hebben staan niet alle wegen. We stoppen regelmatig om de weg te vragen maar op een gegeven moment begint er weer een agent op zijn fluitje te blazen. Tara en Martin rijden net verkeerd en Eric luistert niet en rijdt gewoon door. Tara en Martin moeten dus langs die agent en moeten ook betalen.

Op naar Kuta. We komen in een heksenketel terecht. Een grote stinkende file van auto’s en rokende scooters. Uiteindelijk rijden we door hele smalle straatje. Daar rijden dan ook nog auto’s die maar net door het straatje passen. Uiteindelijk komen we op het strand uit waar Tara’s surfvriend Nana is. Een mooi wit strand, maar voor ons teveel mensen.

Gelukkig rijdt Nana ons voor om uit de stad te komen, het is echt een doolhof. Vlak bij Sanur is er een politie fuik Tara en Martin kunnen nog net doorrijden, maar wij worden weer aangehouden. Eric is nu helemaal boos. Hij vertelt de agenten in het Indonesisch dat hij er helemaal mee klaar is. Dat hij vandaag al 3 keer is aangehouden en dat hij nog 2.000 Rp (= €0,16) op zak heeft en die krijgen ze ook niet. Neem me maar mee of geef me mijn papieren terug maar betalen doe ik niet!!

En verdomt, hij krijgt de papieren terug. Spring snel achterop zegt hij tegen me, voordat ze zich bedenken!!